رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

[-]
کلمات کلیدی
لیگ، تیم مشکل فدراسیون والیبال و ایران مربیان ها معمای

معمای مشکل والیبال ایران: لیگ، مربیان تیم ها و فدراسیون
#1
عده ای از کارشناسان بر این باور هستند که با تغییر مربی و بازیکنان مشکلات حل نخواهد شد و نیاز به تغییرات اساسی تر می باشد. صحبت این عده نیز تا حدودی درست می باشد. عملکرد باشگاه ها در موارد متعدد دارای ایراد است. همان طور که در بحث مربوط به بازیکنان اشاره شد دستمزدهای هنگفتی که به بازیکنان پرداخت می شود یکی از این موارد است. قطعا یکی از عوامل بی انگیزگی بازیکنان همین مبالغ می باشد. این دستمزدها بازیکنان جوان را ترغیب می کند تا در لیگ ایران به بازی بپردازند در حالی که اگر در لیگ های معتبر اشتغال داشته باشند در تمامی زمینه های تکنیکی امکان پیشرفت خواهند داشت ضمن اینکه با حضور در رقابت های سطح بالا از نظر تجربه به حد مطلوبی می رسند. بزرگترین خیانت را به والیبال ایران از این لحاظ تیم گیتی پسند انجام داد که دستمزد بازیکنان والیبال را به ناگهان به سه برابر افزایش داد و در نهایت هم منحل شد. نکته دیگر نتیجه گرا بودن باشگاه ها و همین طور مربیان وطنی است که حداقل در زمینه سرویس تاثیر بسیار مخربی را بر روی بازیکنان گذاشته است. زیرا حتی به بازیکنانی که سرویس پرشی می زنند توصیه می گردد تا از سرویس موجی استفاده کنند تا حداقل توپ وارد زمین حریف شود. همین مساله به ظاهر ساده بزرگترین معضل بازیکنان ایران را موجب شده است، جایی که بیشترین تفاوت سطح بازیکنان ایران و تیم های درجه یک دنیا دیده می شود. همین نتیجه گرا بودن سبب می شود باشگاه ها تنها به تیم اول خود و کسب مقام در لیگ بیندیشند در صورتی که به جای پرداخت هزینه های هنگفت به بازیکنان می توانند سالن خود را تجهیز کنند، اگر نه حداقل کف پوش مناسب برای سالن های خود تهیه کنند تا از آسیب دیدگی بازیکنان جلوگیری شود؛ امکانات تمرینی مناسب برای باشگاه و بازیکنان فراهم کنند. اکنون تنها تیم ملی از دستگاه زننده سرویس برخوردار است. تیم های پایه تشکیل دهند و باتبع آن لیگ نوجوانان و جوانان شکل بگیرد که با همان نظم لیگ بزرگسالان برگزار شود تا بازیکنان با انجام مسابقات در طول سال مرتبا از نظر تجربه وضعیت خود را بهبود ببخشند.

مساله بعدی  کیفیت لیگ ایران از تعداد تیم های شرکت کننده و طول مدت برگزاری گرفته تا نحوه تمرینات تیم ها است. برخی اعتقاد دارند که تعداد تیم های لیگ کم است و به همین خاطر تعداد بازی های برگزار شده در طول فصل مناسب نیست. همین طور با تعداد کم تیم، قابلیت ظهور استعدادهای نو کاهش می یابد. از سوی دیگر عده ای می گویند حتی این تعداد تیم هم برای لیگ ایران زیاد است به دلیل اینکه باشگاه ها تمکن لازم را ندارند و بعضی از تیم ها به دلیل نداشتن حتی هزینه سفر و اسکان در شهرهای دیگر در میانه لیگ کنار کشیده اند. همین طور به دلیل عدم پخش مناسب بازیکنان سطح بالا بین تیم ها مسابقات جذابیت لازم را نداشته و عملا تیم های نیمه پایین جدول هیچ شانسی برای رقابت و یا حتی برتری بر تیم های صدر جدول نخواهند داشت بنابراین افزایش تیم ها میزان اختلاف بین آنها را بیش از پیش خواهد کرد و جذابیت از این هم کمتر خواهد شد. نوعی نگاه وجود دارد که مطابق آن بازیکنان باید مرتب در کوران مسابقات باشند و آمادگی خود را از رقابت های باشگاهی به دست آورند و در تمرینات تیم ملی تنها به هماهنگی با بقیه اعضای تیم و مرور تاکتیک های مربی بپردازند به همین دلیل لیگ ایران را بی کیفیت و نامناسب برای آمادگی بازیکنان می دانند چرا که مدت زمان برگزاری لیگ کوتاه است. این مساله ممکن است به طور کل درست باشد اما برای بازیکنان ایران نمی تواند صادق باشد به دلیل اینکه بارها ثابت شده بدنسازی های طولانی مدت این بازیکنان را دچار مشکل خواهد کرد و اکثرا توان بازی در لیگ سنگین را ندارند. در چنین لیگی یا مصدوم می شوند یا آنقدر خسته می شوند که دیگر توان ارائه بازی های خوب برای تیم ملی را ندارند. البته این قضیه تنها مختص به بازیکنان ایران نیست و بعضا در ستاره های دنیای والیبال نیز دیده می شود که نمونه اش عملکرد ضعیف انگاپت در رقابتهای انتخابی المپیک بود و دلیل آن هم فاصله کوتاه بین فینال لیگ ایتالیا و آن رقابت ها بود.

نکته دیگر نحوه تمرینات تیم ها در لیگ است. اصولا بازیکنان ایران از نظر تکنیکی در طول لیگ نسبت به زمانی که در بازی های ملی هستند دچار افت می شوند به ویژه در فاکتورهای سرویس و دریافت. حقیقت این است که اگر در تمرینات باشگاه ها در طول لیگ جایگاهی خاص برای این دو فاکتور قائل شده بودند و تمرینات مناسبی در رابطه با آنها در نظر گرفته شده بود تا کنون مشکل دریافت و سرویس بازیکنان ما تا حدود زیادی حل شده بود. اختلاف بین عملکرد بازیکنان در تکنیک های مختلف در لیگ و بازی های ملی به ویژه در زمان ولاسکو مشهود بود. نحوه تمرینات بیش از هر چیزی مربوط به مربیان شاغل در لیگ است که اکثر قریب به اتفاق آنها وطنی هستند. جالب است مربیان داخلی والیبال تلاش چندانی از خود برای افزایش دانش و مهارت های مربیگری از خود نشان نمی دهند و همگی منتظر هزینه کردن فدراسیون و بهره برداری از آن هستند. بعضاً حتی زمانی که فدراسیون هم هزینه می کند مربیان حاضر به شرکت در کلاس ها نیستند. نمونه آن عدم شرکت عطایی و اکبری در کلاسی بود که ولاسکو در کنار تمرینات تیم ملی برگزار کرده بود. موضوع این است که آنها در شأن خود نمی دیدند که در این کلاس ها شرکت کنند و از طرفی خودشان هم در کلاس درجه یکی در سطح جهانی شرکت نکرده اند. حداقل در این زمینه برخی از مربیان وطنی فوتبال می توانند الگو قرار بگیرند. شخصی مانند عبدالله ویسی حتی برای دیدن تمرینات بارسلونا و بایرن مونیخ به هزینه خود به کشورهای دیگر در هنگام برگزاری اردوهای این تیم ها سفر می کند. همه می دانند بازیکنان ایران در اجرای مهارتهای پایه والیبال دچار ضعف هایی هستند که این به نحوه آموزش در سنین پایین بر می گردد. اینکه مربی ای از ایران در کشوری مانند آمریکا حضور یابد و نحوه آموزش آنها در مهارت های والیبال را به بازیکنان نونهال و نوجوان فرا بگیرد و این دانش را به بازیکنان پایه ایران انتقال دهد عمل سخت و پیچیده ای نیست اما چرا چنین اتفاقاتی با توجه به علم اهالی والیبال به وجود این مشکلات در آموزش والیبال رخ نمی دهد جای سوال دارد.

به هر حال فدراسیون به عنوان متولی برگزاری لیگ، باشگاه ها به عنوان برگزار کننده ها و مربیان به عنوان مسولین اصلی سطح کیفی بازیکنان مانند حلقه های زنجیر نقش هایشان به گره خورده است و مجموع عملکردهای نامناسب هرکدام از آنها منجر به تضعیف والیبال ایران شده و می شود. نقش فدراسیون در ابعاد دیگری هم می تواند مورد بررسی قرار گیرد. اینکه فدراسیون استراتژی کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدتش چیست. به نظر می رسد فدراسیون تنها با تکیه بر انتخاب سرمربی بزرگ می خواهد نتیجه هایی را رقم بزند و این چند ساله هیچ نشانه ای از استراتژی های بلند مدت مشاهده نشده است. از استراتژی هایی که باید منجر به ساختن بازیکن در باشگاه گردد، وضعیت سخت افزاری در والیبال را بهبود بخشد، به ساخته شدن مربیانی در کلاس بالای جهانی در کشور بینجامد خبری نیست. از اشتباهات فدراسیون می توان به چند نمونه اشاره کرد. بارزترین این اشتباهات وعده های بیهوده ای است که مدام توسط فدراسیون قبل از آغاز هر تورنمنتی برای کسب سکو داده می شود که پس از پایان تورنمنت با بهانه های واهی از جمله آماده سازی برای تورنمنت بعدی سرپوش گذاشته می شود. این امر اعتبار فدراسیون را خدشه دار کرده است و اعتماد علاقه مندان و کارشناسان را نسبت به فدراسیون سلب نموده است. اشتباه دیگر فدراسیون خودرای بودن و اشتباه دانستن نپرات دیگران و مقابه با آنان است. عملکرد مسولین فدراسیون نشان می دهد که برخلاف دوره ابتدایی کار اهالی این فدراسیون تاب پذیرش انتقاد وجود ندارد و افراد منتقد که مشهور نباشند از والیبال حذف می شوند و بقیه هم با گرفتن سمتی در یکی از تیم های ملی، دیگر قابلیت نقد خود را از دست می دهند. اشتباه بعدی فدراسیون این بوده که پس از شهرت بازیکنان ایران در سطح جهان نه تنها جلوی بازیکن سالاری نگرفته است بلکه با حمایت های نابجای خود به این مقوله دامن زده است. به اشتباهات فدراسیون می توان انتخاب کواچ پس از ولاسکو و اصرار بر استفاده از محمدی راد به عنوان مربی ایرانی حاضر در نیمکت تیم ملی را اضافه کرد.

هر کدام از عواملی در نوشته های پیشین و حاضر مورد بررسی قرار گرفتند به نوبه خود سهمی در به اینجا کشیده شدن والیبال ایران داشته اند. البته نباید از یاد برد که به هر روی تمامی این مجموعه بودند که توانستند نمایش سالهای 2013 و 2014 را از والیبال ایران در سطح جهان داشته باشند اما در ادامه مسیر کلیه این عوامل دست در دست هم مسیری غیر از راه پیشرفت را در پیش گرفتند. با تمام این اوصاف هنوز این امید وجود دارد که والیبال به مسیر حرکتی درست خود برگردد اگرچه نیاز به همت والایی دارد. 
پاسخ }}
سپاس شده توسط: maryam-r ، abbas-star

بروزرسانی موضوع

موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  معمای مشکل والیبال ایران: کادر فنی kianoosh254 0 144 ۰۹-۰۶-۱۳۹۵, ۰۸:۴۳ ب.ظ
آخرین ارسال: kianoosh254
  معمای مشکل والیبال ایران: بازیکنان kianoosh254 4 404 ۰۷-۰۶-۱۳۹۵, ۰۲:۱۳ ب.ظ
آخرین ارسال: SHANSER
  معمای مشکل والیبال ایران: مقدمه kianoosh254 2 343 ۰۷-۰۶-۱۳۹۵, ۰۴:۴۴ ق.ظ
آخرین ارسال: abbas-star

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان