رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

[-]
کلمات کلیدی
در انتخاب آتی رویکرد مربی معضل تیم چندسطر والیبال بعدی ملی تک مورد

چندسطر در مورد انتخاب مربی آتی تیم ملی والیبال/ معضل رویکرد تک بعدی
#1
جهان والیبال - با پایان رفتن رقابت های المپیک و در آستانه آغاز فصل جدید لیگ برتر والیبال، مساله انتخاب سرمربی تیم ملی والیبال مساله ای است که این روزها به دغدغه روز والیبال کشور تبدیل شده است. 

علی رغم کسب مقام پنجم المپیک در اولین حضور که اصلا نمی تواند عنوان بدی باشد باتوجه به پتنسیل نسل کنونی والیبال نتایج آنطور که مورد انتظار بود پیش نرفت. تیم والیبال ایران در حالی به مقام پنجمی مشترک بعد از حذف در مرحله ¼ نهایی دست یافت که تنها با دو پیروزی مقابل مصر و کوبا بحران زده و قبول شکست های متعدد به این مهم دست یافت. هرچند که در رقابت های انتخابی به نسبت خوب ظاهر شد اما نتوانست ریتم خود را حتی در همان مسابقات تکرار کند و در آن مسابقات نیز نوساناتی داشت. شاید به همین دلیل هم هست که بعد از پایان مسابقات المپیک، مصاحبه هایی که از سوی مسئولان و کارشناسان منتشر گردید حکایت از رضایت کامل از عملکرد تیم نبود. کم کم لزوم دیکتاتور بودن مربی آینده تیم ملی نقل محافل شد و خبری از تمدید قرارداد با لوزانو نبود. گرچه فدراسیون بطور کامل و شفاف قطع همکاری با لوزانو را تایید نکرده و به قول معروف پل های پشت سر را خراب نکرده است اما مشغول بررسی گزینه های مختلف است. گزینه هایی که عمدتا مشخص است به نتیجه ای نمیرسد. 

برخی خبرها نیز حکایت از نظر مثبت برخی فدراسیون نشین ها بر روی سیچلو دارد اما به باور بسیاری حتی شاید سیچلو هم نتواند آن تحولات مثبت مورد نظر را در تیمی که از مشکلات حاشیه ای ، سنی و ... رنج می برد را ایجاد کند از آنسوی، دیگر برایمان تکراری شده است که نام آناستازی، آلکنو و مک کاچن را به عنوان نامزد مربیگری تیم ملی والیبال به گوشمان برسد اما آنچه که در عمل اتفاق می افتاد حضور چنین مربیانی در این سطح نیست. دلایل مختلفی در مورد عدم حضور این مربیان وجود دارد. 

بعضی مانند آناستازی دستمزد بالایی طلب می کنند و با توجه به اینکه حضور کادر فنی خود را بدون قید و شرط می خواهند قاعدتا برسنگینی هزینه می افزاید و فدراسیون علی رغم تمام ادعاهایی که درخصوص استقلال مالی و بی نیازی مالی در این چندسال داشته به لحاظ مالی شاید نتواند چنین مربیانی را راضی کند تا بصورت تمام وقت و نه پروازی در اختیار تیم ملی باشند. علاوه بر آن چنین مربیانی اجازه دخالت در انتخاب کادر فنی را شاید به فدراسیون ندهند و این ممکن است برای مسئولان فدراسیون خوشایند نباشد. گرچه در مجموع حضور چنین مربیانی با وجود چنین هزینه های سنگینی دستاوردهای بسیار خوبی را به همراه دارد. 

بعضی مانند مک کاچن بنابر مسائل شخصی و عدم موافقت همسرش برای حضور در ایران و زندگی در ایران نمی توانند حداقل بصورت تمام در اختیار تیم ملی باشند. آلکنو نیز از آن دسته مربیان مغروری است که راضی کردنش برای ادامه فعالیت در خارج از روسیه و آن هم ایران دشوار است. بنابراین پروسه انتخاب سرمربی کارآمد و نه صرفا آوردن هر سرمربی برای رفع مسئولیت کار بسیار دشواری با شرایط موجود به نظر می رسد. مربیان موفقی نظیر آندره جیانی سرمربی موفق تیم ملی اسلوونی شگفتی ساز والیبال قهرمانی اروپا سال قبل نیز که در بورس هستند و خواهان زیادی دارندنیز باید به لحاظ مالی راضی شوند و فدراسیون ایران در رقابت با فدراسیونی مانند لهستان آنها را به آمدن به ایران راضی کند، اتفاقی که با ابراز علاقه جیانی به هدایت تیم ملی لهستان کمی سخت به نظر می رسد. 

اما به نظر می رسد در این بین اکثر کارشناسان و والیبال دوستان و حتی مسئولین تنها به انتخاب سرمربی برای تیم ملی چشم دارند. و با رویکرد تک بعدی  به دنبال حل شدن مساله هستند. حقیقت مطلب آن است شاید نتوان همیشه چنین مربیانی به لحاظ قدرت مدیریت و توان فنی و روانشناختی برای تیم ملی والیبال آورد ( اتفاقی که مثلا یکبار با آوردن ولاسکو به وقوع پیوست و بارها تکرار نشد)، آنگاه تکلیف چه می شود؟  در این شرایط این کلیت یک سیستم است که باید ارتقا پیدا کند و متولی این امر فدراسیون راس هرم والیبال است که مجموعه والیبال را به سمت حرفه ای شدن هدایت کند. انداختن تمامی مشکلات والیبال ایران بر دوش سرمربی آتی چه کمک می تواند به والیبال کشور کند. اینکه سرمربی خوبی بیاوریم که البته درجه 1 نیست و از آن انتظار داشته باشیم با حاشیه ها و باندبازی های رایج که در برخی منابع شایعه شده یک تنه بجنگد، تیم را جوان بسازد و رهبری کند و در این بین سطح فنی تیم را هم افزایش دهد و بطور کلی بسان برخی استثنائات مربیگری در حد یک سیستم کار کند، انتظار بسیار بیجایی می تواند به نظر برسد. شاید بهتر باشد فدراسیون، اصحاب رسانه ها، مربیان، کارشناسان، بازیکنان و علاقه مندان والیبال هرکدام به سهم خود تغییراتی در خصوص سطح انتظارات خود از تیم بوجود آورند و البته کمی دیدگاه خود را حرفه ای تر کنند که فضا برای کار مربی جدید فراهم شود. 

و مهمترین رکن این مجموعه یعنی فدراسیون والیبال باید همان روحیه سرزنده و تحولگرایی را داشته باشد که در ابتدای حضورش در سالهای 2006-2007 داشت و توانست با انجام برخی تغییرات فضا را برای رشد و پیشرفت والیبال و حضور مربیان در رده ملی فراهم سازد. 

نویسنده: skimo
پاسخ }}
سپاس شده توسط: abbas-star ، maryam-r

بروزرسانی موضوع

موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  نظرسنجی: بزرگترین معضل پیش روی تیم ملی والیبال ایران را چه می دانید؟ skimo 27 1,729 ۲۸-۰۲-۱۳۹۵, ۰۷:۵۶ ب.ظ
آخرین ارسال: mahla1375

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان